Prezentacja książki Andreja Zajcewa „Metropolita Antoni Suroski: życie, twórczość, misja” odbyła się 12 maja w Domu Rosyjskiej Zagranicy im. Sołżenicyna w Moskwie. Książka ukazała się w serii „Złota fundacja chrześcijaństwa” i jest pierwszą pozycją napisaną w języku rosyjskim o jednym z najbardziej znanych hierarchów XX wieku, którego kazania głęboko poruszają kolejne pokolenia wiernych.
   To samo stało się także z autorem książki. Zajcew opowiedział, jak po raz pierwszy zetknął się z małym zbiorem kazań metropolity Antoniego, gdy jako młody człowiek w 1991 roku przyszedł do Cerkwi. „Zrozumiałem wtedy, że władyka rozmawia właśnie ze mną. Nie znałem go osobiście, ale historia naszej piętnastoletniej przyjaźni nie okazała się bezowocna. Moją powinnością jest opowiedzieć o tym, jak władyka Antoni odpowiadał na wiele ważnych pytań” – tak autor wyjaśniał historię napisania książki. Pozycja, mimo nazwy, nie jest ani powieścią biograficzną, ani badaniem teologicznej spuścizny suroskiego biskupa. Autor skonstruował książkę w formie dialogu publicystycznego z metropolitą Antonim, wybrał aktualne tematy współczesnego prawosławia, uwzględniając przy tym ważniejsze wydarzenia z życia Cerkwi z lat, które zdarzyły się już po śmierci metropolity Antoniego (2003 r.) i jakby zadawał pytania władyce. Odpowiedzią są fragmenty kazań, referatów, wypowiedzi hierarchy.
   Próbkę tematów dają tytuły następujących rozdziałów: „W co wierzy współczesny człowiek”, „Dlaczego prawosławie nie jest możliwe bez spotkania z Chrystusem”, „Prawosławie i Zachód – dwie rzeczy nie do pogodzenia”, „Dlaczego w Cerkwi zbyt często szuka się starców”, „Jak ukształtować z dziecka chrześcijanina i czego nie należy w tym celu robić”. „Metropolita Antoni nigdy nie wyrzekał się Rosyjskiej Cerkwi, nie porzucał jej w najcięższych chwilach. Ale jednocześnie widział cały jej ból, przewidywał problemy, z jakimi będzie musiała zmierzyć się w czasach wolności i mówił o tym, jak w okresie odrodzenia zachować niezależność od państwa, niezawisłość” – charakteryzował autor poglądy hierarchy zawarte w rozdziale „Czy Cerkiew powinna mówić o polityce”.
   W wywiadzie dla „Błagowiest–Info” Zajcew podkreślił, że nie zamierzał napisać biografii suroskiego biskupa. Chciał napisać „osobisty, publicystyczny tekst” o tym, co znaczy słowo metropolity Antoniego dla młodego prawosławnego człowieka we współczesnej Rosji. Starał się nakierować spuściznę metropolity Antoniego na współczesny świat, żebyśmy zrozumieli, że nie są to teksty, które można tylko kopiować i cytować, a żywy oddech człowieka, że słowo władyki jest ważne, aktualne i niezbędne dla nas. Przypominając jedno z najbardziej ulubionych pojęć metropolity Antoniego, Zajcew wyjaśnił: „Ideą tej książki jest stworzenie okazji do spotkania, osobistego spotkania czytelnika z metropolitą Antonim. Mam nadzieję, że czytelnik, zajrzawszy do mojej książki, zechce przeczytać teksty metropolity Antoniego, że książka posłuży jako punkt wyjścia dla tych, którzy będą pisać potem”.