15 marca z wrocławskiej cerkwi św.św Cyryla i Metodego w czasie liturgii w dolnej kaplicy wykradziono cenne przedmioty.
   
   Kaplica znajduje się w dawnej krypcie kościoła św. Anny, który w 1970 roku przekazano Cerkwi. Od czerwca 2001 roku przy świątyni na Piasku funkcjonuje druga parafia, św. Piotra Mohyły. Nabożeństwa w tradycji kijowsko-halickiej odprawiane są po zakończeniu liturgii w dużej cerkwi, o godz. 11. Złodzieje, wykorzystując modlitewne skupienie wiernych, weszli za ikonostas, wynosząc m.in. krzyż naprestolny, trzy krzyże napierśne, daronosicę, kufszynek.
   – Kiedy słyszymy odgłos otwieranych drzwi, jesteśmy przekonani, że to wierni lub turyści przychodzą na nabożeństwo – mówią parafianie obecni na liturgii. Tego dnia w małej cerkwi było siedemnaście osób, w czasie liturgii doszło dwoje turystów.
   – To była ściśle zaplanowana akcja – twierdzi proboszcz, o. Eugeniusz Cebulski. W cerkwi pozostał dłużej po nabożeństwie, a potem zamknął ponadmetrowej wysokości żelazną barierkę, oddzielającą wąskie wejście z nawy głównej do krypty. Dopiero wieczorem zorientowano się, że nie przeszkodziła ona złodziejom w wejściu za ikonostas. – Wystarczyło przeskoczyć barierkę, z szafy powyciągać niewielkie przedmioty i poupychać w kieszeniach – mówi o. prot. Grzegorz Cebulski, który zawiadomił policję.
   Dołączył także cenne, jak się okazało w sprawie, zdjęcia zaginionych przedmiotów i ich wymiary – efekt przeprowadzonej przed dwunastoma laty inwentaryzacji. O. Grzegorz z własnej inicjatywy poroznosił zdjęcia zaginionych przedmiotów po desach i antykwariatach.
   24 marca w jednym z lombardów natrafiono na ślad skradzionych przedmiotów i 8 kwietnia komendant posterunku Wrocław Ołbin, podinspektor Grzegorz Libura, przekazał ich większą część o. Grzegorzowi Cebulskiemu.
   Niestety, dotąd nie odnaleziono wysadzanego kamieniami krzyża, będącego pamiątką po zmarłym w 1982 roku biskupie Aleksym, misternie wykonanego pozłacanego kufszynka z początku XX wieku oraz łyżeczki od daronosicy. Jednak wrocławska policja wciąż nie traci nadziei, że uda się odnaleźć wciąż brakujące rzeczy.
   
   Anna Rydzanicz