Aktualności:

Numer 2(380)    Luty 2017Numer 2(380)    Luty 2017
fot.Andrzej Karpowicz
2010 VIII 12 Zwoje z Qumran powstały w Qumran

Zwoje z Qumran powstały tam, gdzie zostały w 1947 roku odnalezione – nad Morzem Martwym, do takiego wniosku doszli włoscy fizycy. Podczas badań wykorzystywali oryginalną metodę analizy fizyczno-chemicznej, opracowanej przez kierującego badaniami Giuseppe Pappalardo z włoskiego Narodowego Instytutu Fizyki Jądrowej. Ich wyniki nie zostały jeszcze oficjalnie opublikowane.
Grupa Pappalardo starała się odpowiedzieć na pytanie, gdzie był wykonany pergamin świątynnego zwoju, nazwanego tak od dużej liczby wskazówek na temat sprawowania kultu w świątyni jerozolimskiej.
W związku z tym, że do produkcji pergaminu potrzebne są duże ilości wody, uczeni postanowili wyjaśnić, jakiej wody użyli wytwórcy. Siedem niedużych fragmentów tego zwoju badali za pomocą promieni rentgenowskich, a potem wiązek protonów.
Okazało się, że skład chemiczny wody, użytej do produkcji pergaminu, jest charakterystyczny dla nadzwyczaj słonego Morza Martwego. Tym samym potwierdziła się hipoteza, że zwoje były przygotowane w Qumran, a nie przywiezione tu z innych miejsc.
W ostatnich latach przy badaniach zwojów znad Morza Martwego ukształtowały się dwie szkoły – jedni uczeni zakładali, że zwoje były przygotowane w Jerozolimie, inni obstawali przy tradycyjnej wersji, według której wykonali je esseńczycy – Żydzi – sektanci, żyjący w Qumran na brzegu Morza Martwego od III wieku przed narodzeniem Chrystusa do I wieku po Jego narodzeniu.
Zwolennicy pierwszej wersji uważają, że zwoje zostały schowane w pieczarach koło Qumran przez ludzi, uciekających w I wieku naszej ery przed rzymską ekspedycją karną. Jeśli chodzi o sam Qumran, nie był on „esseńczyków”, lecz zwykłą osadą rzemieślników garncarzy.
Zwoje znad Morza Martwego zawierają teksty biblijne w języku hebrajskim i aramejskim, a także niektóre utwory apokryficzne.

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane - Anna Radziukiewicz
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz - Eugeniusz Czykwin
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica? - Eugeniusz Czykwin
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera - Andrzej Charyło
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)