Aktualności:

Numer 1(403)    Styczeń 2018Numer 1(403)    Styczeń 2018
fot.
2010 IX 09 Bez przełomu, ale lepiej

„Turcja rozluźnia pętlę wokół konstantynopolitańskiego patriarchatu” – artykuł pod takim tytułem, poświęcony zmianom w stosunkach między Fanarem i Ankarą, opublikowało katolickie pismo „La Croix”.
Turecki rząd poinformował o planach złagodzenia szeregu administracyjnych przepisów, które mają poprawić sytuację biskupów. Metropolici znajdujący się w jurysdykcji patriarchatu konstantynopolitańskiego za granicą mogą otrzymać teraz, co wcześniej nie było możliwe, tureckie obywatelstwo. Pomogłoby to synodowi patriarchatu w przyszłości wybrać nowego patriarchę nie tylko pośród nielicznych biskupów, mających obecnie tureckie obywatelstwo, ale i pośród hierarchów diaspory, którzy do tego czasu mogą uzyskać turecki paszport. Obowiązujące prawo stanowi, że patriarcha konstantynopolitański musi być tureckim obywatelem, urodzonym i wykształconym w Turcji.
Obecnie Cerkiew konstantynopolitańska liczy w Turcji około trzech tysięcy wiernych, podczas gdy na początku XX wieku było ich trzysta tysięcy. Tylko czternastu hierarchów spośród episkopatu konstantynopolitańskiego patriarchatu ma obecnie tureckie obywatelstwo. Reuters poinformował, że już siedemnastu biskupów z innych krajów świata skierowało do władz Turcji podanie o paszport. Rozwiązanie tej kwestii ma nastąpić w ciągu kilku miesięcy.
Wśród oczekujących na obywatelstwo Turcji jest metropolita Emmanuel, zwierzchnik diecezji patriarchatu konstantynopolitańskiego we Francji i przewodniczący zgromadzenia prawosławnych biskupów w tym kraju. Władyka Emmanuel podkreślił, że naturalizacja zwiększy liczbę wybierających i potencjalnych kandydatów na urząd patriarchy. Uważa też, że jest to ze strony tureckiego rządu krok w stronę zwiększenia wolności wyznania.
Nierozwiązane pozostają jeszcze inne problemy konstantynopolitańskiej Cerkwi – Turcja w dalszym ciągu odmawia uznania patriarszego tytułu „powszechny” (wsielenskij), nie chce też wyrazić zgody na wznowienie prac prawosławnej szkoły teologicznej na wyspie Halki. Placówkę tę, założoną w 1844 roku, ukończyło 330 przyszłych biskupów i szesnastu patriarchów. Władze tureckie zamknęły szkołę w 1971 roku i do dziś pozostaje ona symbolem nieustannych problemów prawosławia w tym kraju.
Niedawno Zgromadzenie Rady Europy przyjęło rezolucję, żądającą uznania pełnego tytuły patriarchy i rozwiązania problemu szkoły na Halki.
Mimo to analitycy uważają, że stosunki między Fanarem i Ankarą w ostatnim czasie poprawiły się w sposób istotny. – Administracja konserwatywnego premiera Redgepa Erdogana paradoksalnie jest dużo bardziej otwarta na mniejszości religijne niż poprzednie rządy socjalistów. – zauważa francuski badacz, Sebastian Curtois.
Jednakże na mówienie o tym, że nastąpił przełom w stanowisku władz tureckich wobec mniejszości religijnych, jest jeszcze za wcześnie. Zmiany nie są nieodwracalne. Wyborów zaplanowanych na czerwiec 2011 roku oczekują z niecierpliwością zarówno prawosławni, jak i inni chrześcijanie Turcji. Ich wyniki, a w konsekwencji zmiana polityki religijnej Ankary, mogą osiągniętemu postępowi zagrozić.

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane - Anna Radziukiewicz
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz - Eugeniusz Czykwin
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica? - Eugeniusz Czykwin
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera - Andrzej Charyło
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)