Aktualności:
Numer 6(348) czerwiec 2014
fot.
fot.
2012 X 09 Mniejszości w spisie
W 2011 roku odbył się w Polsce Spis Powszechny. W końcu marca 2012 roku podano cząstkowe wyniki spisu dotyczące liczby mieszkańców naszego kraju okazało się,że w Polsce żyje 36.085 mln Polaków oraz: 809 tys. Ślązaków, 228 tys. Kaszubów, 109 tys. Niemców, 48 tys. Ukraińców, 47 tys. Białorusinów, 16 tys. Romów, 13 tys. Rosjan, 11 tys. Amerykanów, 10 tys. Łemków.
Są to wyniki dosyć zaskakujące. Bo w spisie z maja 2002 roku było tak: narodowość śląska, oficjalnie nieuznawana- ponad 170 tys., Niemcy -152,9 tys., Białorusini 48,7 tys., Ukraińcy 31 tys., Romowie 12,9 tys., Rosjanie 6,1 tys., Łemkowie 5,9 tys.
Jak widać z tego w Polsce zwiększyła się liczba wszystkich słowiańskich mniejszości oprócz białoruskiej.
Dlaczego tak się dzieje?
Na te i inne pytania próbowano odpowiedzieć na konferencji w dniach 27-28 września 2012 roku.
Konferencja naukowa Instytutu Socjologii na Uniwersytecie w Białymstoku dotycząca tematu „Kwestie spisowe a tożsamość etniczno-kulturowa autochtonicznych mniejszości na pograniczach” zgromadziła kilkudziesięciu uczonych z kraju i zagranicy- Anglii, Białorusi, Litwy, Rosji. Było to już siódme spotkanie przedstawicieli różnych ośrodków akademickich , zajmujących się badaniami nad mniejszościami narodowymi.
Konferencja kontynuowała tradycję badawczą, zapoczątkowaną konferencją „Kultura białorusko-polsko-litewskiego pogranicza”, przeprowadzoną w 1997 roku w Grodnie i Wilnie pod egidą niezależnego stowarzyszenia naukowego – Międzynarodowej Akademii Badań nad Mniejszościami Narodowymi. Kolejne spotkania odbywały się w Brześciu, Mozyrzu, Gorkach, Smoleńsku, Białymstoku. Wydano ogółem siedem tomów materiałów pokonferencyjnych.
Pomysłodawcą naukowego stowarzyszenia i organizatorem kolejnych konferencji jest profesor Siergiej Jackiewicz z Brześcia. Profesor Jackiewicz zajmuje się filozofią i naukami społecznymi, szczególnie metodologią nauk oraz socjologia pogranicza. Pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej, a potem na Uniwersytecie w Brześciu. Od kilku lat pracuje w Instytucie Socjologii Uniwersyteu w Białymstoku, w którym od lat prowadzono także badania nad mniejszościami narodowymi i etnicznymi.
Od wielu lat badania nad mniejszościami narodowymi i etnicznymi, szczególnie na Podlasiu, zajmuje się profesor Andrzej Sadowski, kierownik katedry socjologii wielokulturowości Uniwersytetu w Białymstoku. Ale mniejszościami zajmują się dziś w Polsce prawie wszystkie akademickie ośrodki, a szczególnie ośrodki socjologiczne funkcjonujące na „obwrzanku” RP. Kilka lat temu profesor Andrzej Sadowski mówił załamach „Przeglądu Prawosławnego”: „Z perspektywy badawczej mniejszości są na topie. W Polsce odkrywamy, że nasz kraj, który do niedawna wydawał się homogeniczny, okazał się zróżnicowany kulturowo, w tym religijnie i narodowościowo. Pojawia się ważne pytanie, jak prowadzić politykę, aby z jednej strony uszanować odmienności kulturowe, a z drugiej zachować spójność kraju”.
Istotnym osiągnięciem III RP było przyjęcie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym. Uchwaloną ją w 2005 roku, po kilkunastu latach prac nad tym aktem. Wcześniej, bardzo ważny był fakt ratyfikacji przez Polskę, w 1995 roku, ramowej Konwencji Rady Europy o Ochronie Mniejszości Narodowych. To miało duży wpływ na zapisy w Konstytucji RP, przyjętej w 1997.
Spisy powszechne ludności,które odbyły się w 2011 i na początku 2012 roku we wszystkich państwach Unii Europejskiej oraz europie Wschodniej /na Białorusi w 2009, w Rosji w 2010/ umożliwiają przeprowadzenie analizy komparatystycznej sytuacji mniejszości narodowych etnicznych w sąsiednich krajach, dynamiki przemian/w tym również zaniku/ ich tożsamości etniczno-kulturowej. Tym zagadnieniom była poswięcona VII Konferencja w Białymstoku.
W gmachu Uniwersytetu w Białymstoku w ciągu dwóch dni wygłoszono ponad 20 referatów. Były ożywione dyskusje.Poruszano teoretyczne kwestie spisowe, spis a tożsamość etniczno kulturowa w Polsce, na Białorusi, a także w innych krajach Europy Wschodniej i Południowej.
Oto fragmenty wystąpień i dyskusji.
Więcej w listopadowym numerze „Przeglądu Prawosławnego”
Są to wyniki dosyć zaskakujące. Bo w spisie z maja 2002 roku było tak: narodowość śląska, oficjalnie nieuznawana- ponad 170 tys., Niemcy -152,9 tys., Białorusini 48,7 tys., Ukraińcy 31 tys., Romowie 12,9 tys., Rosjanie 6,1 tys., Łemkowie 5,9 tys.
Jak widać z tego w Polsce zwiększyła się liczba wszystkich słowiańskich mniejszości oprócz białoruskiej.
Dlaczego tak się dzieje?
Na te i inne pytania próbowano odpowiedzieć na konferencji w dniach 27-28 września 2012 roku.
Konferencja naukowa Instytutu Socjologii na Uniwersytecie w Białymstoku dotycząca tematu „Kwestie spisowe a tożsamość etniczno-kulturowa autochtonicznych mniejszości na pograniczach” zgromadziła kilkudziesięciu uczonych z kraju i zagranicy- Anglii, Białorusi, Litwy, Rosji. Było to już siódme spotkanie przedstawicieli różnych ośrodków akademickich , zajmujących się badaniami nad mniejszościami narodowymi.
Konferencja kontynuowała tradycję badawczą, zapoczątkowaną konferencją „Kultura białorusko-polsko-litewskiego pogranicza”, przeprowadzoną w 1997 roku w Grodnie i Wilnie pod egidą niezależnego stowarzyszenia naukowego – Międzynarodowej Akademii Badań nad Mniejszościami Narodowymi. Kolejne spotkania odbywały się w Brześciu, Mozyrzu, Gorkach, Smoleńsku, Białymstoku. Wydano ogółem siedem tomów materiałów pokonferencyjnych.
Pomysłodawcą naukowego stowarzyszenia i organizatorem kolejnych konferencji jest profesor Siergiej Jackiewicz z Brześcia. Profesor Jackiewicz zajmuje się filozofią i naukami społecznymi, szczególnie metodologią nauk oraz socjologia pogranicza. Pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej, a potem na Uniwersytecie w Brześciu. Od kilku lat pracuje w Instytucie Socjologii Uniwersyteu w Białymstoku, w którym od lat prowadzono także badania nad mniejszościami narodowymi i etnicznymi.
Od wielu lat badania nad mniejszościami narodowymi i etnicznymi, szczególnie na Podlasiu, zajmuje się profesor Andrzej Sadowski, kierownik katedry socjologii wielokulturowości Uniwersytetu w Białymstoku. Ale mniejszościami zajmują się dziś w Polsce prawie wszystkie akademickie ośrodki, a szczególnie ośrodki socjologiczne funkcjonujące na „obwrzanku” RP. Kilka lat temu profesor Andrzej Sadowski mówił załamach „Przeglądu Prawosławnego”: „Z perspektywy badawczej mniejszości są na topie. W Polsce odkrywamy, że nasz kraj, który do niedawna wydawał się homogeniczny, okazał się zróżnicowany kulturowo, w tym religijnie i narodowościowo. Pojawia się ważne pytanie, jak prowadzić politykę, aby z jednej strony uszanować odmienności kulturowe, a z drugiej zachować spójność kraju”.
Istotnym osiągnięciem III RP było przyjęcie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym. Uchwaloną ją w 2005 roku, po kilkunastu latach prac nad tym aktem. Wcześniej, bardzo ważny był fakt ratyfikacji przez Polskę, w 1995 roku, ramowej Konwencji Rady Europy o Ochronie Mniejszości Narodowych. To miało duży wpływ na zapisy w Konstytucji RP, przyjętej w 1997.
Spisy powszechne ludności,które odbyły się w 2011 i na początku 2012 roku we wszystkich państwach Unii Europejskiej oraz europie Wschodniej /na Białorusi w 2009, w Rosji w 2010/ umożliwiają przeprowadzenie analizy komparatystycznej sytuacji mniejszości narodowych etnicznych w sąsiednich krajach, dynamiki przemian/w tym również zaniku/ ich tożsamości etniczno-kulturowej. Tym zagadnieniom była poswięcona VII Konferencja w Białymstoku.
W gmachu Uniwersytetu w Białymstoku w ciągu dwóch dni wygłoszono ponad 20 referatów. Były ożywione dyskusje.Poruszano teoretyczne kwestie spisowe, spis a tożsamość etniczno kulturowa w Polsce, na Białorusi, a także w innych krajach Europy Wschodniej i Południowej.
Oto fragmenty wystąpień i dyskusji.
Więcej w listopadowym numerze „Przeglądu Prawosławnego”
Wasze opinie:
W najnowszym numerze:
Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane 
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz 
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica? 
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera 
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)