2 listopada przedstawiciele tzw. kijowskiego patriarchatu podjęli próbę przejęcia Uspienskiej cerkwi we wsi Pticzja w rownieńskim obwodzie.

Sprawy potoczyły się według znanego scenariusza. Incydent poprzedziło referendum, w którym oprócz parafian brali udział ludzie postronni, którzy nie mieli z parafią nic wspólnego, a więc zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy, (ustawa o wolności wyznania i organizacjach religijnych) nie mieli prawa decydować o jej losie. Według wyników referendum, ogłoszonych przez przewodniczącego wiejskiej rady, za przejściem do „Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu” opowiedziało się 406 osób. Zdaniem parafian, zdecydowaną większość tych głosów oddali ludzie, których nikt w cerkwi nigdy nie widział.

W ten sposób wierni Uspienskiej cerkwi – właśnie ci, którzy mają prawo decydować o jurysdykcyjnej przynależności swojej parafii – znaleźli się w mniejszości.

Za pozostaniem cerkwi w jurysdykcji Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Moskiewskiego Patriarchatu opowiedziało się 306 osób, wszyscy parafianie i mieszkańcy wsi.

Prawosławni ze wsi Pticzja nie pogodzili się z ogłoszonymi wynikami „referendum”. Mimo nacisków cerkiew udało się obronić. U jej ścian nieustannie odprawiano molebny i akafisty. Pod wieczór 2 listopada wszyscy radykalnie nastawieni ludzie rozeszli się do domów.

Już przed tymi wydarzeniami o. Mikołaj Sisoniuk, proboszcz parafii od czterdziestu lat, ostrzegł przewodniczącego wiejskiej rady, że jeśli nie zatrzyma bezprawnego procesu i dopuści do siłowego zajęcia cerkwi, parafianie razem z nim zablokują międzynarodową trasę Kijów – Czop. Będą chcieli w ten sposób zwrócić uwagę na swój problem. Nie słyszy ich bowiem ani rejonowa, ani obwodowa administracja, ich apele ignorują miejscowe i centralne media.