Aktualności:

2017 I 31 Restauracja bazyliki w Betlejem

Trwa restauracja skarbów sztuki religijnej we wzniesionej przez Konstantego Wielkiego w IV wieku betlejemskiej bazylice Narodzenia Chrystusa.
Świątynia otaczana jest czcią przez wszystkich chrześcijan, a prawie milion odwiedzających ją co roku pielgrzymów i turystów czyni z niej najsłynniejszą budowlę w Autonomii Palestyńskiej na zachodnim brzegu Jordanu.
Obecnie świątynia znajduje się we wspólnym władaniu Greckiej Prawosławnej Cerkwi, Syryjskiej Prawosławnej Cerkwi, Kościoła Rzymskokatolickiego i Ormiańskiej Apostolskiej Cerkwi, z których każda ma tu swoje wspólnoty monastyczne. Od 2013 roku w bazylice trwają prace restauracyjne, prowadzone głównie przez włoskich specjalistów z firmy Piacenti, którzy otrzymali specjalne zezwolenie od władz palestyńskich, umożliwiające – mimo kulturowo-religijnych różnic – ich prowadzenie.
– Dla każdego prawdziwie wierzącego człowieka to święte miejsce, Boże Dziecię przyszło na ten świat w jaskini, która rzeczywiście istnieje pod tą świątynią – mówi Giammarco Piacenti, kierownik ekipy – To miejsce od tej pory zawsze było czczone i ochraniane z wielkim nabożeństwem i dlatego, oprócz bezcennej świętości, ma także jeszcze ogromną historyczną i archeologiczną wartość.
Od trzech lat około 170 specjalistów z uporem pracuje nad restauracją sklepień, drewnianych nadsłupi i ścian świątyni. Podczas prac udało się im odkryć siódmego, wykonanego w technice mozaiki, anioła, a w sumie oczyścili i odrestaurowali ponad milion drobniutkich kolorowych płytek mozaikowych przedstawień. – Ta ciężka praca została wykonana dzięki wspólnej pracy wielu specjalistów z różnych firm i krajów i wszyscy wnieśli do niej swoje doświadczenie i umiejętności – podkreśla Piacenti.
Świątynia została zbudowana na polecenie cesarza Konstantego, ale w VI wieku podczas kolejnej wojny uległa zniszczeniu. W 565 roku, na rozkaz bizantyńskiego cesarza Justyniana, wzniesiono kolejną bazylikę, a jaskrawe mozaiki na jej ścianach pojawiły się trochę później, w XII wieku. – Konstrukcja poprzecznej nawy jest doskonałym i zadziwiającym wzorem architektonicznej sztuki, a nie mniej wartościową sztukę widzimy w mozaikach, kolumnach, kapitelach i nadsłupiach tej starożytnej świątyni – mówi restaurator.
Przez wiele stuleci przesiąkająca woda mocno uszkodziła zarówno konstrukcję, jak i bogate zdobnictwo. W 2012 roku świątynia otrzymała status obiektu światowego dziedzictwa i na mocy decyzji ONZ wpisana została na listę zagrożonych budowli, co było desperacką próbą ocalenia jej przed postępującym zniszczeniem. Ale w dalszym ciągu mało kto rozumie, jaki to cud że bazylika w ogóle dotrwała do naszych czasów po tylu najazdach, wojnach i katastrofach naturalnych, które nawiedziły ten region podczas minionych stuleci. – Ta świątyni to prawdziwa twierdza, która oparła się wielu najazdom i piętnastu strasznym trzęsieniom ziemi i tylko jakimś cudem przetrwała do naszych czasów – podkreśla Giammarco Piacenti.
Ukończono już dwie trzecie zaplanowanych prac. Teraz poszukuje się środków na restaurację 50 kolumn świątyni i podłogowej mozaiki, a także instalację oświetlenia i systemu przeciwpożarowego. Prace finansowane przez wiele krajów, m.in. Niemcy, Włochy, Turcję, Maroko i Watykan, powinny dobiec końca w 2019 roku.

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane - Anna Radziukiewicz
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz - Eugeniusz Czykwin
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica? - Eugeniusz Czykwin
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera - Andrzej Charyło
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)