Muzyka jest jednym z najważniejszych czynników określających tożsamość. Dlatego zainteresowanie życiem muzycznym grup mniejszościowych jest coraz większe. Między 25 a 30 września 2002 r. odbyła się w Lublinie Międzynarodowa Konferencja Entomuzykologiczna pod hasłem Music and Minorities. Wzięli w niej udział przedstawiciele środowisk uniwersyteckich z całego świata. Omówiono cechy mozaiki kulturowej społeczności przygranicznych, przedstawiono metody odkrywania i studiowania indywidualnych cech danej społeczności, etnomuzykolodzy zaprezentowali muzyczne przykłady swoich prac badawczych. Dzięki tej prezentacji można było dostrzec, jak muzyka zespala i daje poczucie wspólnoty.
   Uwagę uczestników skupiło zagadnienie życia muzycznego mniejszości białoruskiej w Polsce.
   Dla Białorusinów - jak dla każdej innej grupy mniejszościowej - muzyka jest okazją do zamanifestowania swojej odrębności. W cerkwi na Podlasiu spotykają się głównie Białorusini i Ukraińcy, czasem Rosjanie - wszyscy oni za jeden z wyróżników swojej kultury uważają wiarę prawosławną, a co się z tym wiąże również muzykę cerkiewną. Stanowi ona ogromne bogactwo zarówno pod względem tekstu, form, jak i opracowania muzycznego. Duże znaczenie więziotwórcze ma działalność chórów cerkiewnych.
   Często twórczość świecka inspirowana jest muzyką liturgiczną. Dowodzi to, jak ważne jest życie religijne. Nadaje ono rytm innym czynnościom. Najwięcej takich pieśni zachowanych jest w pamięci ludzi najstarszych. To oni są skarbnicą prawdziwych zabytków. Dlatego warto poznawać i pielęgnować to co stare, ponieważ z powodu zanikania innych cech kulturowych dla wielu ludzi jest to jedyna cecha wyróżniająca ich ze zbiorowości.
   Właśnie ta myśl była przewodnim przesłaniem konferencji.
   Dorota Osmólska