Aktualności:
Numer 5(287) maj 2009
fot.Tadeusz Żaczek
fot.Tadeusz Żaczek
2003 II 03 ROSJA - Patriarchat katolicki w Kijowie?
Zdecydowany sprzeciw wobec powstania patriarchatu katolickiego w Kijowie dla unickich wiernych Ukrainy zgłosił metropolita smoleński Cyryl. Była to jego reakcja na informacje prasowe po wizycie w Watykanie kardynała Lwowa Lubomira Husara, zwierzchnika Ukraińskiej Cerkwi Grekokatolickiej. Zdaniem włoskich i ukraińskich mediów miał on poprosić papieża o podniesienie do rangi patriarchy i przeniesienie swojej siedziby ze Lwowa do Kijowa.
Jak donoszą źródła bliskie Watykanowi, hierarchowie katoliccy w tej kwestii są podzieleni. Na razie zdaje się przeważać ostrożne stanowisko - nominacja ta bardzo skomplikowałaby stosunki ekumeniczne.
Zdaniem metropolity Cyryla "jeżeli unici utworzą taki patriarchat, będzie to oznaczało, że Kościół katolicki ustanawia patriarchat wbrew już istniejącemu. Ta absolutnie nowa struktura weszłaby w bezpośrednią konfrontację z lokalną Cerkwią prawosławną". To właśnie w Kijowie miała swoją siedzibę pierwsza metropolia dawnej Rusi (koniec IX - początek X wieku), z której dziedzictwa kulturowego i religijnego wspólnie czerpią Rosjanie, Ukraińcy i Białorusini. Kijów do dziś jest siedzibą Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, która cieszy się statusem autonomii w patriarchacie moskiewskim. Natomiast siedzibą Kościoła grekokatolickiego pozostaje Lwów. Ostatnie nieformalne spotkanie przedstawicieli Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej i Ukraińskiej Cerkwi Grekokatolickiej odbyło się w Moskwie na początku listopada, pozwoliło ono rozpocząć dialog między obydwiema stronami, które dzieli długi spór na tematy eklezjologiczne i duszpasterskie, a także praw własności niektórych miejsc kultu na Ukrainie Zachodniej.
Na podstawie "Service Orthodoxe de Presse" oprac. Ałła Matreńczyk
Wasze opinie:
W najnowszym numerze:
Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane 
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz 
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica? 
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera 
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)