W pierwszym dniu Wielkiego Postu, 18 marca, zmarła nagle w swoim łódzkim mieszkaniu Walentyna Gieorgijewna Dubrowina. Właśnie wybierała się do cerkwi, by kolejny raz pokierować chórem parafii św. Aleksandra Newskiego podczas pierwszej wielkopostnej służby. Już nie zaśpiewała...
   Urodziła się 57 lat temu w znanej i szanowanej w Łodzi rodzinie Dubrowinych, w której wszyscy byli wybitnie uzdolnieni muzycznie. Oboje rodzice śpiewali w cerkiewnym chórze, toteż nic dziwnego, że od najmłodszych lat zarówno ona, jak i jej rodzeństwo uczyli się sławić Boga swoimi głosami, które z czasem wspaniale się rozwinęły. Mając tzw. słuch absolutny i przepiękny, aksamitny mezzosopran, tworzyła z siostrą Lidią niezapomniany duet, odnoszący sukcesy także w repertuarze estradowym. Siostry Dubrowin były laureatkami I Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, na którym zdobyły główną nagrodę, Złoty Samowar. Przez wiele lat Wala i Lidia stale śpiewały w popularnej audycji Polskiego Radia "Wesoły autobus". Występowały i nagrały płytę długogrającą z jedyną w powojennej Polsce orkiestrą mandolinistów pod dyrekcją Edwarda Ciukszy. Bywalcy istniejącego niegdyś w Łodzi Klubu Rosyjskiego zachwycali się pięknymi rosyjskimi romansami w niezapomnianym wykonaniu tria Dubrowinych: Gieorgija i córek Wali i Lidy.
   A w cerkwi śp. Walentyna od lat prowadziła chór parafialny. Jej piękny i silny głos nadawał ton całemu chórowi, dostrzeżonemu i nagranemu na jednym z hajnowskich festiwalu muzyki cerkiewnej.
   Dla mnie niezapomniane i niedoścignione pozostaje wykonanie przez śp. Zmarłą z siostrą Lidią i ojcem (a po jego śmierci z także już nieżyjącym psalmistą Aleksandrem Niewdachem) na środku cerkwi Da isprawitsia molitwa moja, jako kadiło pried Toboju.
   Wiecznaja Jej pamiat'
    Marek Cybart