Książka o metropolicie Włodzimierzu (Bogojawleńskim) , rozstrzelanym przez bolszewików w 1918 roku, ukazała się na Ukrainie. Książkę, od razu po zabójstwie metropolity, napisał profesor Kijowskiej Duchownej Akademii o. Teodor Titow , a wydała drukarnia Kijowsko-Pieczerskiej Ławry. Reprint pozwoli czytelnikom zapoznać się z życiem metropolity Włodzimierza i historią Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej.
   - Takie książki uczą nas jak żyć - uważa ihumenia Sierafima , przełożona monasteru św. Michała.
   Metropolita kijowski i halicki Włodzimierz, w świecie Wasilij Bogojawleński, urodził się 1 stycznia 1848 r. w tambowskiej guberni. Otrzymał staranne wykształcenie, znał kilka języków. Był egzarchą Gruzji, metropolitą Moskwy i Sankt-Petersburga. W 1915 roku został przeniesiony na kijowską katedrę. Kijowsko-Pieczerska Ławra była ostatnim ziemskim przystankiem metropolity Włodzimierza.
   Nieraz powtarzał: "Nie boję się nikogo, niczego i jeśli trzeba będzie - przyjmę śmierć za Chrystusa Zbawiciela mego i za wiarę prawosławną, która stąd wyszła".
   Kiedy bolszewicy zajęli miasto, w pierwszej kolejności zaatakowali Cerkiew. W styczniu 1918 roku wdarli się do ławry. Kilka dni grabili i niszczyli świątynie. W nocy z 25 na 26 stycznia pięciu żołnierzy wyprowadziło za ogrodzenie monasteru i rozstrzelało metropolitę Włodzimierza.
   Siedemdziesiąt lat później Cerkiew prawosławna kanonizowała pierwszego kijowskiego nowego męczennika.
   Naoczny świadek styczniowych wydarzeń, metropolita Beniamin (Fiedczenkow) wspominał, że ludzie w wojskowych mundurach zażądali wyprowadzenia metropolity. Hierarcha wszystko zrozumiał i był gotów na śmierć. Ubrał się, wyszedł na monasterski plac, przeżegnał się i poszedł w ślad za żołnierzami. Zginął od kul, a jego ciało, które oprawcy wrzucili do sadzawki, odnaleziono następnego dnia.
   Relikwie świętego przechowywane są w dalszych pieczarach Ławry. Metropolita Włodzimierz był pierwszym męczennikiem za wiarę w XX wieku.