Najnowocześniejsze technologie postanowiono zastosować dla odszyfrowania starożytnych tekstów chrześcijańskich, które przechowywane były w monasterze św. Katarzyny na Synaju.
   Pozwolą ona na bardzo dokładne sfotografowanie najbardziej zniszczonych części pergaminów. W pierwszym rzędzie dotyczy to synajskiego kodeksu, napisanego w latach 330 – 350, który jest najstarszym z zachowanych na świecie kodeksów Nowego Testamentu. Nowy sposób fotografowania pozwoli też uczonym ujrzeć wszystkie poprawki, naniesione do pierwotnego tekstu kodeksu.
   - Jeżeli popatrzymy na zmiany dokonane przez każdego przepisującego, możemy zrozumieć zasadę, w oparciu o którą dokonywano poprawek w tekście - powiedział współpracownik biblioteki przy wspólnocie, o. Justyn.
   W nowym projekcie oprócz monasteru biorą udział biblioteki Rosji, Niemiec i Wielkiej Brytanii. W monasterze ma także powstać specjalna przechowalnia dla 3304 manuskryptów i 1700 zwojów, które stanowią największą po watykańskiej kolekcję wczesnochrześcijańskich tekstów.
   W 1844 roku, podróżując w poszukiwaniu starożytnych rękopisów, monaster św. Katarzyny odwiedził młody niemiecki uczony Konstanty von Tischendorf. W koszu na śmieci odnalazł czterdzieści trzy stronice kodeksu. Za zgodą monasteru dostarczył je do Niemiec.
   Później, podczas ekspedycji zorganizowanej pod auspicjami Aleksandra II , Tischendorf otrzymał pozostałą część manuskryptu. Została ona przekazana do Rosyjskiej Biblioteki Narodowej w Sankt Petersburgu.
   W 1930 roku Kodeks Synajski został sprzedany Muzeum Brytyjskiemu za 100 tys. funtów szterlingów.
   W Petersburgu zostało sześć fragmentów Kodeksu, w tym także apokryficzny "Pasterz Germy", a w 1975 roku w monasterze odnaleziono jeszcze 12 fragmentów unikalnej księgi.
   W 2000 r. bracia synajskiej wspólnoty zażądali zwrotu do monasteru najstarszego rękopisu kodeksu Pisma Świętego, przechowywanego w Bibliotece Brytyjskiej w Londynie.