Po uroczystej liturgii odprawionej 18 stycznia w cerkwi św. Heleny i Konstantego procesja z patriarchą Teofilem III, duchownymi i pielgrzymami udała się nad rzekę Jordan, do miejsca zwanego miejscem przeprawy. To właśnie tutaj dokonało się przejście Izraelitów po czterdziestoletniej wędrówce przez pustynię. Na ich czele stał Jozue, który w dowód wdzięczności postawił stół ofiarny z dwunastu kamieni wziętych z dna Jordanu (Jozue III, 13-17; IV, 3-9).
   W tym samym miejscu, 1200 lat później, św. Jan ochrzcił Zbawiciela. Odtąd chrześcijanie traktują je jako wielką świętość. Podążają tu ze wszystkich krańców świata pielgrzymi, żeby wykąpać się w świętych wodach Jordanu, wziąć kamyki i święconą wodę.
   Od 1967 roku to miejsce znajduje się w neutralnym pasie granicznym między Izraelem i królestwem Jordanii. Pielgrzymi wpuszczani są tutaj jedynie dwa razy do roku, w wigilię Chrztu Pańskiego i we wtorek Wielkiego Tygodnia.
   W tym roku autokary zatrzymały się niedaleko monasteru św. Gerasima Jordańskiego. Po molebnie w starożytnym monasterze św. Jana Chrzciciela procesja z patriarchą Teofilem III skierowała się w stronę rzeki.
   Procesji towarzyszył dźwięk bębnów. Po oświęceniu wody patriarcha opuścił na wodę drewniany krzyż i wypuścił trzy białe gołębie.
   W uroczystości wzięli udział nie tylko pielgrzymi po izraelskiej stronie rzeki, ale także ci po stronie Jordanii, gdzie obecnie wznosi się piękna cerkiew św. Jana Chrzciciela.
   W wodach Jordanu wykąpało się bardzo wielu pielgrzymów.