Treść książki i filmu "Kod da Vinci" w białoruskim egzarchacie traktują jak banalną herezję, ale nie chcą rozpoczynać teologicznej dyskusji, by nie stwarzać; dodatkowej reklamy. - Film nie wnosi nic nowego do; starej herezji, która znana jest od wielu lat całemu chrześcijańskiemu światu -  powiedział sekretarz prasowy Białoruskiego Egzarchatu Andrej Pietraszkiewicz. - Nie jest wart dyskusji, bo nie wytrzymuje najmniejszej krytyki nie tylko z punktu widzenia teologii, ale także sztuki filmowej.
   Andrej Pietraszkiewicz nazwał "Kod Leonardo da Vinci" kolejną gumą do żucia o modnym smaku, stwierdził, że nie przyniesie on nic nowego ani wiernym, ani ateistom, ani pasjonatom sztuki.
   Grecka Cerkiew Prawosławna skrytykowała książkę "Kod Leonarda da Vinci", w oparciu o którą powstał film, nazywając ją "obraźliwą i oszukańczą". Jak informuje agencja ANA, na ulotkach, które zostaną rozdane wiernym we wszystkich prawosławnych cerkwiach, ostrzega się, że "z religijnego i historycznego punktu widzenia treść książki jest całkowitym kłamstwem (...), które podstępnie atakuje i nadszarpuje wiedzę religijną".
   Cerkiew prawosławna, do której należy 97 proc. Greków, "nie każe ludziom oglądać bądź też nie oglądać filmu, czytać bądź też nie czytać książki, ale ze stanowczością stwierdza, że ci, którzy to zrobią, ujrzą kłamstwo i odrzucą niedorzeczną treść tej pozycji" .
   Film "Kod da Vinci" jest towarem kultury masowej i nic nowego nie niesie, uważają w moskiewskim patriarchacie. - Tym, którzy chcą poznać prawdziwego Chrystusa, chciałbym poradzić, by przeczytali Ewangelię, a potem zwrócili się do Niego z modlitwą. Ci natomiast, którzy są przyzwyczajeni do korzystania z kultury masowej, mają, proszę bardzo, wolny wybór - powiedział zastępca oddziału stosunków zewnętrznych Moskiewskiego Patriarchatu prot. Wsiewołod Czaplin. Zaapelował, by potraktować nowy film jako zwykły towar, z cennikiem i kodem kreskowym.
   - Niczego nowego on nie przyniesie ani wiernym, ani agnostykom, ani ateistom. Jego idea jest względnie stara - postarać się usprawiedliwić grzech, to jest bezprawne współżycie mężczyzny i kobiety, przypisując je nikomu innemu, lecz Chrystusowi - zauważył o. Wsiewołod. Jego zdaniem usiłuje się teraz umieścić Chrystusa na sztandarach rewolucji seksualnej, podobnie jak wcześniej starano się zrobić z Niego hippisa, rewolucjonistę, lidera ruchów narodowo-wyzwoleńczych. Duchowny dostrzega też pewne pozytywne strony tej sutuacji.
   - Jeśli autorzy reklamy i twórcy kina wzięli się właśnie za (pseudo) duchową materię, świadczy to o tym, że ludzie mimo wszystko są spragnieni duchowości. To przecież  nie filmy o Hitlerze, nie o Wolterze, nie o George’u Waszyngtonie są najbardziej dochodowe, lecz o Chrystusie. Wygląda na to, że świeckie ideały i idole  ludziom po prostu się znudziły - powiedział.