Dziewiątego maja w Gdańsku, w katedralnej cerkwi św. Mikołaja Cudotwórcy, obchodzono, według kalendarza gregoriańskiego, święto biskupa z Miry Licejskiej. W tym dniu parafianie obchodzili również złoty jubileusz święceń kapłańskich swego ukochanego batiuszki, o. mitrata Aleksandra Tomkowida. Na uroczystości przybyli metropolita Sawa, biskup diecezji białostocko-gdańskiej Jakub, duchowni z innych parafii i wielu wiernych.
   Aleksander Tomkowid w ciągu półwiecza swej posługi okazał się duszpasterzem wielkiej wiary i odwagi. Warszawiak, po przeżyciach wojennej gehenny, w trudnych stalinowskich czasach odważnie poszedł drogą Chrystusa, wybierając kapłaństwo. Już samo zgłębianie teologii w tych czasach wymagało wiele poświęceń. Trwały jeszcze starania abp. Tymoteusza o otwarcie prawosławnego seminarium w Warszawie.
   Po otrzymaniu święceń kapłańskich, w pierwszej parafii w Jałówce o. Aleksander doświadczył wiele przeciwności i trudów, odbudowując spaloną cerkiew. W Dojlidach, kierując się "chytrością węża" i "przebiegłością gołębia", potrafił remont cmentarnej kapliczki zamienić na wybudowanie okazałej świątyni, z powodu czego naraził się ówczesnym władzom politycznym.
   Przez kilka lat był duszpasterzem w Łodzi, remontował katedrę i jednocześnie prowadził kancelarię biskupa.
   Obecnie, od osiemnastu lat, pełni w Gdańsku posługę kapłańską. Przy wsparciu rady parafialnej i ofiarności parafian, a także pomocy wikariusza o. Arkadiusza Zielepuchy, udało się o. Aleksandrowi protestancką świątynię krematoryjną przekształcić w świątynię prawosławną. Gdy ukończono prace na zewnątrz i wokół cerkwi, kapłan rozpoczął remont wnętrza i renowację ikonostasu.
   Tropariony i stichiry wielkanoce oraz kanon paschalny, śpiewane przez duchownych i chór, potęgowały uroczysty charakter jubileuszu. W swej homilii metropolita Sawa zachęcał wiernych, by w swoim środowisku dzielili się radością płynącą z Paschy Chrystusa, by - pomimo przeciwności - potrafili okazać żywą wiarę dzieciom, młodzieży.
   Po procesji, podczas nabożeństwa do św. Mikołaja, władyka Sawa podziękował jubilatowi za ofiarną pracę. Udekorował go medalem św. Marii Magdaleny pierwszego stopnia. Biskup Jakub, dziękując za trudy kapłańskiej posługi, udekorował jubilata mitrą, życząc by w następnych latach Chrystus pomagał, wspierał i darzył go zdrowiem i łaską. Zabrzmiały Aksios i Mnohaja leta.
   Jubilat podziękował parafianom, radzie parafialnej oraz o. Arkadiuszowi za wspieranie i pomoc w duszpasterskich przedsięwzięciach, a także swojej matuszce, która była dla niego pierwszą pomocą - również w domowej Cerkwi, zachęcała do cierpliwości i wytrwałości.
   Jan Adamowicz
   fot. autor