Dokumentalny film „Kolory słonecznej nocy” Niko Cuładze zostanie pokazany wkrótce na 57. Festiwalu Filmowym w Berlinie. Opowiada o kulturowej spuściźnie, a w pierwszej kolejności zabytkach sztuki cerkiewnej, historycznej krainy Gruzji Tao-Klardżeti, dzisiaj znajdującej się w granicach Turcji.
   Europejska premiera tego filmu odbyła się już w Holandii, Belgii, Francji i Niemczech.
   W ostatnich latach można mówić o dużym zainteresowaniu gruzińskich dokumentalistów i uczonych dziedzictwem kulturowym tego regionu. Nic w tym dziwnego, w Tao-Klardżeti skupione są wybitne zabytki cerkiewnej architektury gruzińskiej z V-X wieku, takie jak Bana, Cerkiew Czterech, Opiza, Oszki, Iszchani i inne – w sumie ponad dwadzieścia świątyń i monasterów. Po ustanowieniu bezpośrednich przyjacielskich kontaktów między Gruzją i Turcją, zbadanie tej spuścizny przez gruzińskich badaczy i działaczy kultury stało się znacznie łatwiejsze, niż w latach ZSSR.
   Przez długie lata na temat historyczno- kulturowego dziedzictwa tej krainy w naukowych kręgach Europy nie wiedziano nic. Dopiero badania niemieckiego naukowca Bruno Baumgartnera, który w latach 80. minionego wieku zbierał tam materiały do pracy doktorskiej, zmieniły tę sytuację.
   – Ten film ma opowiedzieć nie tylko gruzińskiemu, ale i zagranicznemu widzowi o historycznej przeszłości tej krainy, o jej dniu dzisiejszym – powiedział Niko Cuładze.
   Z Tao-Klardżeti bezpośrednio związane są trzy księgi, które stały się fundamentem gruzińskiego narodu – to Biblia, „Żywot Kartli” i „Witeź w tygrysiej skórze”. One tworzą emocjonalne tło filmu. Zdaniem reżysera wszystkie pokolenia i religie łączy fenomen kultury. W filmie jest scena, kiedy muzułmanie idą na modlitwę do zamienionej na meczet świątyni chrześcijańskiej w Chachuli.
   Miejscowi Gruzini są przekonani, że taka decyzja pozwoliła uratować przed całkowitym zniszczeniem ten wybitny zabytek architektury.