Płytę komputerową z elektroniczną wersją „Czterech Ewangelii” bułgarskiego cara Iwana Aleksandra, zwanych „Londyńską Ewangelią”, zaprezentowano 29 maja w katedrze w Veliko Trnowo. Jej posiadacze będą mogli „przekartkować” ten średniowieczny zabytek, zapoznając się z tekstem i podziwiając rzadką urodę pięknych miniatur.
   Płytę zaprezentowała Jekatierina Dimitrowa, która przez sześć lat prowadziła w Wielkiej Brytanii badania nad średniowiecznymi rękopisami i ich popularyzacją. Wcześniej ukazało się też opracowanie książkowe poświęcone „Londyńskiej Ewangelii”, które znalazło się w szóstym tomie ośmiotomowej serii Brytyjskiej Biblioteki, prezentującej jej najcenniejsze ilustrowane rękopisy. Książka ta, przy wsparciu tyrnowskiej metropolii, ukaże się także w języku bułgarskim.
   Prace nad płytą rozpoczęły się w 2002 r. Płyta zawiera pełne faksymilie „Czterech Ewangelii”, fotografie wszystkich stronic z 367 miniaturami. Jekatierina Dimitrowa nazywa realizację projektu „wirtualnym powrotem «Czterech Ewangelii» do Bułgarii”.
   „Chwała Świętej Trójcy i chwała Bogu Naszemu, pomagającemu we wszelkich dobrych zamysłach, podejmowanych w Jego imię, od Niego bowiem wszystko pochodzi, wszelki początek i wszelki koniec. Zostało napisane to życiodajne źródło nowej Łaski najsłodszej nauki Chrystusa i Jego Bożych uczniów – apostołów, nazwane Czetwierobłagowiestije. Nie dla urody zewnętrznej i jasnych kolorów, nie dla drogocennych kamieni i brylantów w ozdobie, lecz świętego słowa, które w środku” – tymi słowami mnich Symeon rozpoczął swoje posłowie, swoje osobiste posłanie do czytelnika, cara Iwana Aleksandra, dla którego powstał ten bogato ilustrowany rękopis. W dopisku, znajdującym się na końcu książki, kopista wskazuje, gdzie powstał ten rękopis– w monasterze Świętej Trójcy koło Tyrnowa.
   „Cztery Ewangelie” cara Iwana Aleksandra znajdują się obecnie w Brytyjskiej Bibliotece. Wyszły spod ręki mnicha Symeona, który je skopiował w latach 1355-1356. Zawierają 268 pergaminowych kart z tekstami czterech kanonicznych Ewangelii, ozdobionych 367 kolorowymi miniaturami. Są jednym z najpiękniejszych zabytków bułgarskiego średniowiecznego piśmiennictwa. Doczekały się swoich kopii w Rosji i Mołdawii.
   „Cztery Ewangelie” zachowały się w całości. Brakuje tylko jednej stronicy i bogato zdobionej srebrno-złotej koszulki z drogimi kamieniami, o których mówi w swoim posłowiu mnich Symeon.
   Rękopis należał też do cara Iwana Szyszmana. Po upadku Tyrnowa w 1393 r. został wywieziony do Konstantynopola, a następnie zakupiony przez mołdawskiego możnowładcę Aleksandra Dobrego. Dalsze losy „Czterech Ewangelii” są nieznane aż do XVII wieku, kiedy zostały wpisane do rejestru atoskiego monasteru św. Pawła. Należy przy tym pamiętać, że monaster ten został odnowiony przez ówczesnego mołdawskiego władcę i to najprawdopodobniej on podarował także zachowany przez jego przodków cenny rękopis.
   W 1837 odkrył go w monasterskiej bibliotece i zachwycił się jego urodą angielski lord Robert Curzon. Kiedy przy pożegnaniu ówczesny ihumen monasteru, Bułgar z pochodzenia, powiedział, że chciałby mu coś podarować na pamiątkę pobytu, lord Curzon poprosił właśnie o tę księgę. Oprócz niej otrzymał w prezencie także rękopis „Widinskiej Ewangelii”.
   Drogocenny rękopis pozostawał w posiadaniu rodziny lorda do 1917 roku, kiedy to córka, baronowa Zausz, podarowała go razem z całą kolekcją rękopisów i starych drukowanych ksiąg Brytyjskiemu Muzeum w Londynie.
   W 1973 roku został przeniesiony do Brytyjskiej Biblioteki, gdzie znajduje się do dziś.