Po 68 latach pobytu za granicą komplet dzwonów z monasteru św. Daniela w Moskwie powrócił na swoje dawne miejsce. 12 września, w dzień odnalezienia relikwii św. kniazia Daniela Moskiewskiego (1652), poświęcił je patriarcha Aleksy II. Na uroczystość przybył prezydent Rosji Dymitr Miedwiediew, przedstawiciele Uniwersytetu Harvarda z USA, gdzie przez wiele lat przebywały dzwony i Fundacji „Związek Czasów”, która zorganizowała i sfinansowała ich powrót, wierni.
   Siedemnaście dzwonów, z których największy waży dwanaście ton – najstarszy pochodzi z 1682 roku, najmłodszy z 1907 – dotarło na specjalnej platformie do Moskwy już 10 września. Na placu Sierpuchowskiej Zastawy czekał na nie krestnyj chod z archimandrytą Aleksym z Daniłowskiego Monasteru na czele.
   12 września, tuż po poświęceniu, przewodniczący Fundacji „Związek Czasów” Wiktor Wekselberg oficjalnie przekazał dzwony.
   Rozmowy o ich powrocie trwały pięć lat. W tym czasie, na koszt fundacji, zostały wykonane dokładne kopie, które w zamian za oryginały zostały przekazane uniwersytetowi. Fundacja zapłaciła także za transport. Wszystkie koszty zamknęły się w dziesięciu milionach dolarów. Wydatki związane z odpowiednim przygotowaniem dzwonnicy Daniłowskiego Monasteru i zawieszeniem dzwonów sfinansuje merostwo Moskwy.
   Archimandryta Aleksy podkreślił, że dzwony są jednym z czterech kompletów, które przetrwały lata władzy radzieckiej. Jeśli chodzi o dźwięczność, zajmują drugie miejsce, tuż po rostowskich.
   – Te dzwony są dla mnie jak starzy przyjaciele – przyznała prof. Uniwersytetu Harvarda Diana Ekk – ale rozumiem, że należą do tej ziemi. Jesteśmy więc szczęśliwi, że wróciły do domu, do Moskwy.
   Prof. Ekk przypomniała, że w 1930 roku daniłowskie dzwony zostały zakupione przez przedsiębiorcę Charlesa Crane’a po cenie miedzi, co uratowało je przed przetopieniem. Od tego czasu znajdowały się na terenie Uniwersytetu Harvarda, gdzie specjalnie dla nich wzniesiono kilka konstrukcji. Dzwoniły przez piętnaście minut w niedziele i święta, a także w przeddzień meczów uniwersyteckiej drużyny.
   Próby zorganizowania powrotu dzwonów były podejmowane już w połowie lat osiemdziesiątych, ale tak naprawdę ruszyły w 2004 roku, kiedy założyciel kulturalno-historycznej fundacji „Związek Czasów” na prośbę patriarchy moskiewskiego Aleksego II podjął się sfinansowania tego przedsięwzięcia.
   Przy okazji uroczystości często przypominano proroctwo pewnego jurodiwego, który w 1930 roku, kiedy monaster zamykano, tańczył i śpiewał w monasterskiej bramie, nie bacząc na łzy mnichów i przechodniów. – Nastanie dzień, kiedy dzwony, które teraz są zdejmowane z dzwonnicy, znowu tutaj zadzwonią – mówił.
   Cały komplet składa się z osiemnastu dzwonów, jeden dotarł do Rosji już wcześniej.