Aktualności:
2006 V 03 Restauracja królewskich wrót Sofijskiego Soboru
Za dwa lata zostanie zakończona restauracja królewskich wrót Sofijskiego Soboru w Kijowie, zniszczonych na rozkaz bolszewików. Obecnie niezwykłej urody srebrne wrota można zobaczyć jedynie na kilku czarno-białych przedrewolucyjnych fotografiach. W 1934 roku władze bolszewickie wysłały je do rezerwowego skarbca metali szlachetnych. Wtedy wrota pocięto, żeby łatwiej je było przetopić. Na szczęście część fragmentów ocalała, o czym dowiedziano się dopiero w połowie lat 70. Historycy i historycy sztuki niejednokrotnie proponowali ich restaurację, ale na przeszkodzie stały problemy natury finansowej i technologicznej. Dopiero teraz znalazł sie mecenas - Ukraiński Związek Przemysłowców i Przedsiębiorców przeznaczył na ten cel sto tysięcy dolarów.
- Restauratorzy uważają, że zrealizują to zamówienie w ciągu dwóch lat - mówi główny kustosz muzeum Sofia Kijowska Żanna Arustomian. - Muszą odrestaurować zachowane fragmenty oraz przygotować kopię ut-raconych, a potem je połączyć. To bardzo trudne, ale mistrzowie są przekonani, że podołają. Główny restaurator poinformował, że będzie używać starych narzędzi z XVII-XIX wieku. To właśnie z pomocą takich narzędzi zostały wykonane wrota. Widnieje na nich data 1747 i imiona wykonawców - jubilerów z kijowskiego Podola: Piotra Wołocha, Jana Zawadowskiego i Piotra Tarana.
Wykonane ze srebra i pozłacane wrota były ozdobą Sofijskiego Soboru prawie 190 lat. Parafianie zachwycali się pięknem jubilerskiego arcydzieła, na którym były wytłoczone figury świętych, ażurowy roślinny ornament. Do czasów rewolucji i w pierwszych latach władzy radzieckiej przed wielkimi świętami jubilerzy usuwali ze srebrnych elementów patynę, przywracali odświętny wygląd.
W 1977 roku część wrót została przypadkowo odnaleziona w magazynach Muzeum Kijowsko-Pieczerskiej Ławry. To właśnie tutaj w latach stalinowskich mieściło się tzw. muzealne miasteczko, do którego z całej Uk-rainy przywożono skonfiskowane cerkiewne kosztowności.
- Odbudowa wrót będzie przebiegać w oparciu o kilka zachowanych zdjęć z końca XIX i początku XX wieku oraz pisemne dokumenty - powiedziała zastępca dyrektora generalnego dr Irina Margolina. - Specjalna komisja będzie kontrolować prace. Nie ma zresztą stuprocentowej pewności, że wrota uda się zrekonstruo-wać z zachowanych fragmentów, dlatego postanowiliśmy zamówić dokładną kopię arcydzieła. Po zakończeniu restauracji w ikonostasie pojawią się wrota albo odrestaurowane, albo kopia. W każdym razie duplikat będzie także przydatny, np. przy organizowaniu zagranicznych wystaw.
Wasze opinie:
W najnowszym numerze:
Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica?
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)





