Czynu poświęcenia wody w Jordanie dokonał 18 stycznia, w wigilię Chrztu Pańskiego, patriarcha jerozolimski Teofil II. W uroczystości wzięło udział ponad pięć tysięcy wiernych, wśród nich setki Rosjan, także członkowie delegacji Fundacji św. Apostoła Andrzeja, pielgrzymujący śladami ihumena Daniła, świadka tej ceremonii przed 900 laty.
   Czyn wielkiego poświęcenia wody rozpoczął się od modlitwy i poświęcenia niedużego zbiornika na zadaszonym pomoście, ustawionym nad brzegiem rzeki. Potem patriarcha Teofil zszedł ku rzece i poświęcił ją, trzykrotnie zanurzając w wodzie krzyż na wstążce. W niebo nad Jordanem pofrunął wypuszczony gołąb, symbolizujący pojawienie się podczas Chrztu Chrystusa Trzeciej Osoby Świętej Trójcy – Świętego Ducha właśnie w postaci gołębia.
   Pośród wiernych, głównie prawosławnych Arabów i Greków, panowało niezwykle radosne ożywienie. Ludzie od samego rana zebrali się nad Jordanem, przepływającym przez Judejską Pustynię. W południe temperatura osiągnęła trzydzieści stopni Celsjusza. Mimo to pielgrzymi w białych koszulach spokojnie czekali na początek uroczystości.
   Jak tylko Jordan został poświęcony, setki wiernych zanurzyło się jego wodach. Byli pośród nich starzy, dzieci, kobiety w ciąży, osoby kalekie, które wierzyły w swoje uzdrowienie.
   Na przeciwnym brzegu Jordanu zebrali się przedstawiciele rosyjskiej ambasady i prawosławnej wspólnoty Jordanii. Szerokość rzeki w tym miejscu wynosi zaledwie dziesięć metrów.
   W uroczystym krestnym chodzie na Jordan wzięły udział setki duchownych, głównie Greków, pielgrzymi, a także dziesiątki palestyńskich chrześcijańskich skautów w biało-czerwonych mundurach z palestyńską flagą i bębnami. Procesji towarzyszyło bicie w bębny i wielojęzyczny śpiew.