Po szesnastu latach dyskusji w Rumunii przyjęto ustawę o wolności religii i kultów religijnych. Debata rozpoczęła się po rewolucji w grudniu 1989 roku i trwała niemal siedemnaście lat – władze w tym czasie sprawowała zarówno lewica, jak i prawica. Proces ten nabrał tempa w związku z planami wstąpienia kraju do Unii Europejskiej.
   Głównym problemem w określeniu stosunków między państwem rumuńskim i Cerkwią było to, że posłowie i senatorowie chcieli przyznać wiodącą rolę Rumuńskiej Cerkwi Prawosławnej, a nawet nazwać ją państwową (prawosławni stanowią około 90 proc. obywateli). Przeciwko temu protestowali katolicy, muzułmanie, unici i inne wyznania.
   W nowej ustawie o kulcie religijnym w Rumunii nie ma określenia „religii państwowej”. W Rumunii uznaje się teraz każdą religię, która istnieje w tym kraju co najmniej dwanaście lat z rzędu i której wyznawcy stanowią co najmniej 0,1 proc. ludności, licząc od dnia ostatniego spisu. Takie regulacje wywołały zdumienie posłów, ponieważ w istocie oddają pierwszeństwo Rumuńskiej Cerkwi Prawosławnej także przy otrzymywaniu państwowych subsydiów. Z drugiej strony, w ustawie stwierdza się, że państwo pozostaje neutralne wobec każdego wyznania czy religijnej ideologii.