Dwie dochalcedońskie Cerkwie – koptyjska i etiopska – uroczyście ogłosiły jedność wiary, wierność wspólnemu świadectwu i gotowość do pogłębienia i rozszerzenia współpracy.
   Podpisanie wspólnej deklaracji przez przedstawicieli tych dwóch starożytnych wschodnich Cerkwi, rywalizujących ze sobą w ciągu ostatnich dziesięcioleci, odbyło się w połowie lipca w Kairze. Jej tekst ogłosił 18 czerwca w Libanie katolikos Wielkiego Domu Cylicji Aram I, który pośredniczył w osiągnięciu pojednania i złożył pod dokumentem podpis.
   W deklaracji podkreśla się, że Koptyjską, Ormiańską i Etiopską Cerkiew łączy jedna wiara, która „całe wieki stanowiła podstawę wspólnego doktrynalnego stanowiska i teologicznej nauki i była zakorzeniona w postanowieniach trzech Soborów Powszechnych” (cztery następne sobory nie zostały przez Cerkwie dochalcedońskie przyjęte).
   W dokumencie przypomina się, że po podpisaniu przez zwierzchników Cerkwi koptyjskiej i etiopskiej w 1994 roku protokołu o wzajemnych stosunkach, dalszy rozwój kontaktów został zahamowany, ale teraz ma rozwijać się miarowo aż do ewentualnego zwołania „wspólnego Świątobliwego Synodu”.
   Istotne pogorszenie stosunków między koptyjską i etiopską Cerkwiami rozpoczęło się w 1967 roku. Gdy na skutek wojny sześciodniowej Izrael zajął wschodnią Jerozolimę, rozpoczął się konflikt między Koptami i Etiopczykami o prawa do monasteru Dejr-es-Sułtan w Starym Mieście (Izrael opowiedział się po stronie Etiopczyków).
   Stosunki zostały faktycznie zerwane w 1994 roku, kiedy patriarcha Szenuda III przyznał autokefalię nowo powstałej cerkwi Erytrei, która po ogłoszeniu niepodległości przez ten kraj oddzieliła się od Cerkwi Etiopii. Od tej pory Cerkiew Etiopii zerwała łączność eucharystyczną z Cerkwiami koptyjską i erytrejską.
   Etiopia przyjęła chrześcijaństwo już w IV wieku. Od XIII wieku Cerkiew etiopska była podporządkowana koptyjskiej, a wszyscy biskupi w Etiopii do 1929 roku wyznaczani przez koptyjskich patriarchów w Egipcie byli Koptami. Mało tego, przez całe wieki jedynym biskupem w Etiopii był metropolita – Kopt.
   Od początku XX w Cerkiew Etiopii zaczęła żądać większej autonomii i możliwości wyboru własnych biskupów. W 1960 roku cesarz Hajle Selasje ogłosił autokefalię Cerkwi Etiopii, która cztery lata później została przyznana przez Cerkiew koptyjską.
   Etiopska Cerkiew liczy około trzydziestu milionów wiernych, co stanowi około 60 proc. ludności kraju. Od 1992 roku na jej czele stoi abuna Paweł. W czasach Mengistu Hajle Mariama spędził on siedem lat w więzieniu (1976-1983) za to, że przyjął święcenia biskupie bez zgody władz państwowych.
   Do Cerkwi koptyjskiej w Egipcie należy od czterech milionów (dane oficjalne) do ośmiu milionów (dane Cerkwi) wiernych, a także znacząca diaspora w krajach Europy, Afryki, Australii i Ameryki. Cerkiew Erytrei liczy około 1,7 mln wiernych.
   Do rodziny starożytnych dochalcedońskich Cerkwi, oprócz koptyjskiej i etiopskiej, należą ormiańska, syryjska i syryjsko-malabarska (Indie).