– NATO sprzyja ludobójstwu niealbańskiej ludności Kosowa – powiedział biskup raszko-prizrenski i kosowsko-metochijski Artemij na międzynarodowej konferencji w Symferopolu „Ukraina: Czy w stronę NATO. Perspektywy i zagrożenia”. – KFOR (siły pokojowe ONZ, w których wiodącą rolę odgrywają siły zbrojne NATO) przyszło do Kosowa i Metochii, żeby zapewnić bezpieczny powrót uchodźcom i rozbroić Wyzwoleńczą Armię Kosowa (zbrojna organizacja kosowskich Albańczyków). Od tej pory minęło osiem lat, ale NATO nie wypełniło żadnego z tych zadań. Przeciwnie, w Kosowie pogłębia się katastrofa humanitarna.
   Zdaniem hierarchy KFOR i tymczasowa administracja ONZ, pod której zarządem znajduje się Kosowo, stoją po stronie Albańczyków i nie pociągają przedstawicieli albańskiej ludności do odpowiedzialności za naruszenie praw niealbańskich mieszkańców tego regionu.
   – Osiem lat spędzonych pod ochroną NATO i administracji ONZ przewyższa swoją bezwzględnością wszystko to, co się zdarzyło w historii Kosowa. W ciągu tego okresu z naszego kraju wypędzono dwie trzecie chrześcijańskiego serbskiego narodu – 250 tys. ludzi – wypędzono Cyganów i inne mniejszości. Ma miejsce niespotykana czystka etniczna, niebywałe ludobójstwo i to w czasie pokoju. Dochodzi do zabójstw, podpaleń, wysadzenia w powietrze, porwań, gwałtów, bezczeszczenia cerkwi i monasterów. Nawet cmentarze w Kosowie i Metochii są bezczeszczone, krzyże łamane, pomniki niszczone, kości zmarłych wykopywane i rozrzucane. Nikt za to nie został pociągnięty do odpowiedzialności. Nawet umarli nie mogą spać spokojnie w Kosowie – powiedział biskup. – Co to za pokój, jeśli na ulicy, tuż poza swoim podwórkiem, nie ośmielasz się mówić we własnym języku, kiedy nie możesz spokojnie wyznawać swojej wiary, dlatego że albo twoja cerkiew jest zniszczona, albo otoczona drutem kolczastym, kiedy twoje dzieci nie mogą chodzić do szkoły, kiedy nie możesz uprawiać swego pola, kiedy nie możesz wrócić do swego miasta?! – dodał hierarcha.
   W konferencji uczestniczyli działacze społeczno-polityczni i eksperci z Ukrainy, Rosji, Białorusi, Serbii, Bułgarii i Estonii.
   Od 1999 roku region Kosowo, który formalnie pozostaje częścią terytorium Serbii, znajduje się pod zarządem ONZ.
   Rozmowy o jego ostatecznym statusie, prowadzone między Belgradem i Prisztiną przy pośrednictwie specjalnego przedstawiciela ONZ Marti Achtisaari, nie doprowadziły do porozumienia. Kierownictwo Kosowa domaga się niepodległości, na co władze Serbii kategorycznie nie chcą się zgodzić.
   W rezultacie do Rady Bezpieczeństwa ONZ nie wniesiono rezolucji o statusie Kosowa. Jego wypracowanie zlecono specjalnej grupie kontaktowej.
   W sierpniu wyznaczono trzy osoby z tej grupy, które zajmą się przygotowaniem nowych bezpośrednich rozmów między Belgradem i Prisztiną – przedstawiciela Rosji, USA i Unii Europejskiej.