Podczas kolejnej wizyty w Izraelu, sekretarz generalny USA Condolleeza Rice zrobiła przerwę w spotkaniach z izraelskimi i arabskimi liderami i nieoficjalnie odwiedziła cerkiew Narodzenia Chrystusa w Betlejem.
   Po zejściu do podziemnej groty, gdzie według tradycji narodził się Chrystus, postawiła świecę i spędziła kilka minut na indywidualnej modlitwie.
   Dziadek i ojciec Rice byli prezbiteriańskimi pastorami, a ona sama określa siebie jako głęboko wierzącego człowieka. Teraz wspomniała, że pamięta, jak czytała o Betlejem w opowiadaniach biblijnych.
   – Znajdując się tutaj, w miejscu narodzin mego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, doświadczam szczególnych przeżyć, poruszających najgłębsze struny mojej duszy – powiedziała dziennikarzom. – O ile dobrze pamiętam, nauczyłam się dobrze pisać słowo Betlejem wcześniej niż własne imię. Powiedziałabym, że pobyt tutaj jest dla mnie osobistym napomnieniem, o tym że Książę Pokoju (Iz 9,6) cały czas przebywa z nami, ze mną i z wami, ale jednocześnie o tym, że wielkie monoteistyczne religie istniejące obok siebie tu, na tej ziemi, mają szansę pokonać nieporozumienia, odrzucić urazę, zamienić potęgę religii w uzdrawiającą siłę.
   W Betlejem odbyło się też spotkanie Condolleezy Rice z patriarchą jerozolimskim Teofilem III. Sekretarz stanu omówiła z hierarchą plan podziału Jerozolimy i poinformowała go o stanowisku Izraela w tej kwestii.
   Jak wiadomo, Cerkiew prawosławna dysponuje rozległymi terytoriami w Jerozolimie i zdanie jerozolimskiego patriarchatu ma duże znaczenie dla rozwiązania kwestii podziału miasta.
   Według opinii niektórych obserwatorów, spotkanie w Betlejem można ocenić jako swego rodzaju „zemstę” Condolleezy Rice za upór izraelskich urzędników. Jak wiadomo, patriarcha Teofil, wybrany w 2005 roku, do tej pory nie został uznany przez Izrael, a to dlatego, że anulował umowę w sprawie sprzedaży ziemi izraelskim przedsiębiorcom.
   Zgodnie ze starożytną tradycją, kandydatura jerozolimskiego patriarchy powinna zostać zatwierdzona przez świeckie władze Ziemi Świętej. Obecnie za takowe uznaje się władze Izraela, Jordanii i Autonomii Palestyńskiej.