6 sierpnia w dużym soborze Dońskiego Monasteru w Moskwie odbył się pogrzeb Aleksandra Sołżenicyna, wybitnego rosyjskiego pisarza i myśliciela, laureata literackiej Nagrody Nobla. Św. Liturgii przewodniczył i czyn otpiewanija odprawił arcybiskup orechowo-zujewskij Aleksy.
   W uroczystości wzięli udział wdowa po pisarzu Natalia Dimitriewna, synowie Stefan i Jermołaj, krewni, przedstawiciele organizacji społecznych, państwowych oraz środowisk twórczych. Tuż przed otpiewanijem do cerkwi przybył prezydent Rosji, Dimitrij Miedwiediew, który najbliższym zmarłego złożył wyrazy współczucia.
   Kondolencje skierował także patriarcha Aleksy II. „Jako człowiek utalentowany, niepospolity i aktywny, Aleksander Sołżenicyn przeszedł nieprostą życiową i twórczą drogę” – napisał. „Jego udziałem stało się niemało doświadczeń, które zawsze przyjmował z pokorą i chrześcijańską godnością. Zniósł cały ciężar drugiej wojny światowej, niesprawiedliwych sądów, a także wysłanie z ojczyzny.
   Wiele sił i energii poświęcał ulubionemu zajęciu – literaturze. Długi czas, żyjąc na emigracji, dawał świadectwo prawdzie o niełatwym losie Rosji XX wieku. Jego wybitne, wyraziste utwory zyskały zasłużone uznanie i głęboki szacunek wielu ludzi, zarówno w naszym kraju, jak i za granicami. Aleksander Isajewicz starał się zrobić wszystko co możliwe, żeby zachować rosyjską literaturę, zapewnić jej kontynuację tradycji. Brał aktywny udział w społecznym życiu naszego kraju, żywo reagował na rozwój społecznego, kulturowego i duchowego życia w nowej, odnowionej Rosji”.
   Ciało pisarza, zgodnie z jego wolą, spoczęło na cmentarzu Dońskiego Monasteru, tuż obok ołtarza cerkwi św. Jana Lestwicznika, nieopodal mogiły Wasilija Kluczewskiego.